Kiedyś…

Kiedyś…może, gdy będę miała 90 lat i z pozoru będzie mi już wszystko jedno. ..no więc, gdy już będę miała te 90 lat…odnajdę Ciebie i zapytam:”Dlaczego odpuścilismy…dlaczego nie spróbowalismy…?” Czyżby zabrakło nam zwykłej ciekawości. ..i tej ułańskiej czy jak ją tam zwą…fantazji.
A żebyś wiedział…stanę nad Twoim grobem albo zapukam do drzwi. ..ostatecznie zapukam wiatrem w szybę i….zapytam dlaczego nie pokochałeś mnie tak mocno,by nie pozwolic mi odejść…

Reklamy

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google

Komentujesz korzystając z konta Google. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Połączenie z %s

%d blogerów lubi to: